Σάββατο, 4 Αυγούστου 2012



                                  Άνθη  συνειδητότητας  
      
                     
                                Μέσα στη δύνη του καιρού,
                                στις άκρες του ονείρου,
                                ανθίζουν μωβ του ουρανού,
                                λακτίσματα του απείρου.
                                Μην αρνηθείς τη συμφορά,
                                το ηφαίστειο εντός σου,
                                σαν είναι η πόρτα που χτυπά
                                να δεις τη βάσανό σου.

                                Και μη γυρέψεις τη φωτιά
                                στη λάβα της ζωής σου,
                                στάσου και ρίξε μια ματιά
                                στα βάθη της ψυχής σου.
                                Όταν φοβάσαι σε κοιτά
                                ο θάνατος στα μάτια·
                                κοίτα κι εσύ συνειδητά
                                και κάνε τον κομμάτια.

(Από το βιβλίο ¨Ακούγοντας τη φωνή... συναντώντας το παράδοξο" )

ShareThis