Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μου λες κι αποκρίνομαι...

Φυλλορροούν λες οι μέρες μου,  
σε κάτι σκισμένα παλιόχαρτα,  
αναφορές κι αναρτήσεις, σπασμένα τηλέφωνα. 
Στης νύχτας τον ώμο κάθεται η κούραση.
Με ψάχνουν τα όνειρα κάθε ξημέρωμα. 

Κι εγώ σου αποκρίνομαι: 
Μια ρίζα, μια ανάσα, και λεύτερο πέταγμα... 
Κλαδιά μου δυο χέρια που γράφουν ανάποδα. 
Τινάζουν τα όνειρα πιο πέρα απ΄τ' αζήτητα, 
και στρώνουν στις μέρες μου χαλί από ρόδι.
                                                                          
                                                                                                 (Από τη συλλογή μου "Εγώ και εσύ")

ShareThis