Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

"Απ' το παράθυρο"

Η ματαιότητα πίσω απ' το κλεισμένο παράθυρο... 
Υπομονή. Δε θ' ανθίσει και σήμερα ο κόσμος. 
Ούτε για τη ζωή δεν υπομένουμε πια. 
Γιατί είναι μόνο μια πιθανότητα... 
"Με πιθανότητες αλλάζει ο κόσμος;" ρωτάς. 
Εγώ λέω ναι, μα επιστρέφει η φωνή μου μονάχη. 

Ζητάς βεβαιότητα γιατί δεν τη βλέπεις... 
Απ' τα μαλλιά της κρεμιέται ακινησία 
σαν τον ιστό της αράχνης.
Τα άλματα θέλουν απόφαση κι άγνωστο  
κι εσύ ακόμα κοιτάζεις το γκρίζο μου δόντι; 
Στάσου μακρύτερα σα δεν αντέχεις τον ίσκιο μου... 
Η αράχνη σου έμεινε εδώ και το ξέρεις.

Προτίμησες θάνατο που τον γνωρίζεις 
παρά ένα άλμα ζωής στο αβέβαιο; 
Για τούτο θ' ανοίξω παράθυρο... 
να φύγει απ΄τα μάτια  το μάταιο. 
Να δω πως αξίζει να υφαίνω αδιάκοπα,
να 'ρχεται  αγέρας να παίρνει ότι θέλει...  

                                                                                         Ευαγγελία

ShareThis