Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

"Ακούγοντας τη φωνή"-Λάρισα-"Ξηροκρανιά"

   "Ήμουν κι εγώ εκεί..." Τιμή μου μεγάλη να διαβάζω αυτά τα λόγια και άλλα στο βιβλίο εντυπώσεων, και συγκίνηση απέραντη καθ' όλη τη διάρκεια μιας τέτοιας βραδιάς. Δεν έχει λόγια η περιγραφή της. Εικόνες ίσως...


Τον αγαπημένο μου δάσκαλο, εκείνον της Στ' Δημοτικού, στην πρώτη σειρά εκεί κοντά μου με δάκρυα στα μάτια, όταν του είπα "Μαζί σας, η χρονιά εκείνη, ήταν η μόνη που έπαιξα σαν παιδί!" 

 Δίπλα του ο φιλόλογος καθηγητής μου του Γυμνασίου να χαμογελά όταν του θύμισα τη φορά εκείνη που με συνέλαβε να διαβάζω μια ποιητική ανάλυση από ένα... άγραφο τετράδιο! Κι εκεί που η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει απ'το φόβο, εκείνος με περίμενε να τελειώσω, με συγχάρηκε για το αποτέλεσμα και πολύ διακριτικά χωρίς καν να ακούσουν οι συμμαθητές μου, μου είπε με το δάχτυλό του στην άδεια σελίδα: "Την άλλη φορά όμως να τη γράψεις..."





Πόσο τυχερή είμαι με τέτοιους δασκάλους στο δρόμο μου!





Μια αγκαλιά μεγάλη όλη η αίθουσα έκθεσης  του Συλλόγου "Ξηροκρανιά", που φιλοξένησε εμένα και τα έργα μου για τέσσερις μέρες.











Μια φιλόξενη φωλιά απ'την οποία, με δυσκολία έφυγα τα μεσάνυχτα της Κυριακής μετά το τέλος της παράστασης και το κατέβασμα των έργων απ' τους τοίχους.













Ευγνώμων ακόμα για το σεβασμό και την προσοχή αυτού του ωραίου κοινού.






Απίστευτα όμορφες συγκυρίες συνεργασίας και συνδημιουργίας  για τη μουσική βραδιά που ακολούθησε την παρουσίαση του βιβλίου!

Ευτυχία... Την ένιωσα ξανά σ' αυτό το μοίρασμα...

ShareThis