Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Αυτό το ... "ξυπόλητη"

   
        ".......

         Δεν έχω μαντήλι για κλάματα

         σε έναν καιρό πια για θαύματα·   
         συγχώρεση έδωσα – ζήτησα,   

         ξυπόλυτη φεύγω κι αλήτισσα."



    (" Γυναίκα του Λωτ",
         από το βιβλίο

       "Ακούγοντας τη φωνή... 

        συναντώντας το παράδοξο". )   


       Τώρα γιατί αυτό το έργο;    

       Να..., είναι που αυτό    
       το "ξυπόλητη"

       μου κολλάει γάντι όπως θα 'λεγε   

       κάποια καλή μου φίλη.   





         




ShareThis